Küçük Hayvanlarda Ultrason Görüntüleme Prensipleri
Küçükhayvan ultrasonuProb, küçük hayvanın deri yüzeyine kaplanmış bir bağlantı maddesi aracılığıyla ultrason dalgalarını iletecek ve ultrason dalgaları küçük hayvanın vücuduna aktarılacaktır. Ultrason dalgaları, farklı yoğunluklara sahip iki ortamın arayüzüyle karşılaştığında arayüzey yansımasına uğrar ve geri yansıyan ultrason dalgaları yankılar oluşturur; bu yankılar ultrason probu tarafından alınır ve dijital mod dönüşümünden sonra bir ultrason görüntüsü haline getirilir (Şekil 1).
Şekil 1
Ultrason görüntülemenin temel modu B modudur; bu mod, küçük hayvanların anatomik yapısını siyah-beyaz-gri renk skalasında görüntüler:
Beyaz: Genellikle taşlar ve hava kabarcıkları gibi yoğun doku yapılarını temsil eden güçlü yankıları gösterir.
Gri: Karaciğer, safra kesesi, pankreas, dalak ve diğer organlar gibi düşük yankılı, genellikle orta yoğunluklu doku yapılarını temsil eder.
Siyah: yankı olmadığını, genellikle sıvı, kan damarları, nekrotik doku gibi düşük yoğunluklu doku yapılarını temsil eder.
Ultrason görüntülemenin yaygın olarak kullanılan bir diğer modu ise renkli Doppler modudur; bu mod, B-modu yapısal görüntüsüne dayanır ve kan akışı sinyalleri farklı renklerle işaretlenir, bu da doku ve organlardaki kan akışının dağılımını gözlemlemeyi kolaylaştırır.
Kırmızı: proba doğru kan akışını temsil eder (Şekil 2, sol).
Mavi: probdan uzaklaşan kan akışını temsil eder (Şekil 2 sağ).
Şekil 2
Küçük hayvan ultrason görüntüleme sisteminin özellikleri
1. Radyasyon içermez, kullanımı kolaydır, sezgisel görüntüler sunar, gerçek zamanlı ve uzun süreli gözlem yapabilme özelliğine sahiptir (Şekil 3).
Şekil 3. Güvenli, invaziv olmayan, uzun süreli çalışma.
2. Yumuşak doku görüntülemesinde en iyisi.
3. Geniş uygulama alanı: Akciğer görüntülemesinde geçici zorlukların (akciğerler gazla dolu olduğunda, ultrason görüntüsünde güçlü bir yankı bölgesi olarak görünür ve iç yapısı görülemez) yanı sıra, diğer doku ve organların da ultrason görüntüleri alınabilir.
Klinik ultrason ile küçük hayvan ultrasonu arasındaki fark
İki yöntem arasındaki en büyük fark ultrason probunun frekansıdır: klinik ultrason probunun frekansı yaklaşık 3-15 MHz iken, küçük hayvan ultrason probunun frekansı genellikle 20-50 MHz'e ulaşabilir, fare ultrason probu ise 80 MHz'e kadar çıkabilir.
Ultrasonun fiziksel özelliklerine göre, ultrason frekansı ne kadar düşükse, penetrasyon derinliği o kadar iyi olur, ancak çözünürlük kötüleşir. Tersine, ultrason frekansı ne kadar yüksekse, görüntüleme derinliği o kadar sığlaşır, ancak çözünürlük artar. Bu nedenle, klinikte kullanılan ultrasonun çoğu, insan vücudu için uygun olan ve yapıların gözlemlenmesi için yeterli görüntü çözünürlüğü sağlayan düşük frekanslı ultrasondur.
Ancak bu durum küçük hayvanlar için geçerli değildir. Örneğin, farelerin kalınlığı sadece yaklaşık 3 cm'dir ve iç organlarının hacmi insanlara göre çok daha küçüktür; bu nedenle net bir şekilde gözlem yapabilmek için yüksek çözünürlüklü görüntüler elde etmek amacıyla ultra yüksek frekanslı problar kullanılır (Şekil 4).
Şekil 4. Klinik ultrason ve küçük hayvan ultrason görüntülemesi arasındaki fark.
Fare sol ventrikül ultrason görüntülemesini örnek olarak ele alalım.
Şekil 5'teki klinik ultrason probunun frekansı düşük ve görüntüleme derinliği derindir (yaklaşık 3 cm), bu nedenle farenin sol ventrikülü (1 cm'den daha az derinlikte) görüş alanının merkezine yerleştirilemez ve görüntü çözünürlüğü yeterli değildir.
Sol ventrikülü titizlikle inceleyip doğru bir şekilde analiz etmek mümkündür. Şekil 6'daki küçük hayvan ultrason probu yüksek frekansa sahiptir, sol ventrikül görüş alanının merkezinde yer alır ve 7 mm derinliğe odaklanabilir, iyi görüntü çözünürlüğüne sahiptir, bu da sol ventrikülün tüm önemli yapılarını net bir şekilde gözlemlemeyi sağlar ve daha sonraki aşamada doğru nicelleştirme yapılmasına olanak tanır.
Şekil 5. Farelerde sol ventrikülün klinik ultrason görüntülemesi.
Şekil 6. Küçük hayvan ultrasonu ile görüntülenen fare sol ventrikülü.
Yayın tarihi: 13 Mart 2024